پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۳۷۴

از حادثه گر چرخ شود زیر و زبر

نقصان نپذیرد هنر اهل هنر

از فیض هنر بود که هرگز نشود

از شورش بحر، تیره‌دل آب گهر

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۷۶ای از تو نظر یافته ارباب نظر
  2. شمارهٔ ۳۷۷چون رفت ازین گنبد فیروزه حصار
  3. شمارهٔ ۳۷۸انسان که طفیل او فلک راست مدار
  4. شمارهٔ ۳۷۹زردست اگرچه چهره عاشق زار
  5. شمارهٔ ۳۸۰در گلشن دهر تا خزان است و بهار
  6. شمارهٔ ۳۸۱تا دیده سرشک لاله‌گون آرد بار
  7. شمارهٔ ۳۸۲از اصل، ز فرع، فکر دوری‌ست فرار
  8. شمارهٔ ۳۸۳گر خانه چشم من بود تیره و تار
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.