قدسی مشهدی
شمارهٔ ۳۷۸
انسان که طفیل او فلک راست مدار
باقی بودش سلسله تا روز شمار
گل هر سر سال، عالم‌آرا گردد
اما نه گلی که رفته از گلشن، پار
قدسی مشهدی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۳۸۰در گلشن دهر تا خزان است و بهار
- شمارهٔ ۳۸۱تا دیده سرشک لاله‌گون آرد بار
- شمارهٔ ۳۸۲از اصل، ز فرع، فکر دوری‌ست فرار
- شمارهٔ ۳۸۳گر خانه چشم من بود تیره و تار
- شمارهٔ ۳۸۴از درد نکرد دیده‌ام ضعف اظهار
- شمارهٔ ۳۸۵چشم ترم از گریه ندارد آزار
- شمارهٔ ۳۸۶قدسی ز بتان حسرت دیدار مدار
- شمارهٔ ۳۸۷از رنگ نفس، هوس شود رنگین‌تر
درباره‌ی قدسی مشهدی
حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.