پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۳۸۰

در گلشن دهر تا خزان است و بهار

افتد به بدان، بیشتر از نیکان کار

هرچند چمن برای گل ساخته‌اند

یک هفته‌اش از گل است و باقی از خار

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۸۲از اصل، ز فرع، فکر دوری‌ست فرار
  2. شمارهٔ ۳۸۳گر خانه چشم من بود تیره و تار
  3. شمارهٔ ۳۸۴از درد نکرد دیده‌ام ضعف اظهار
  4. شمارهٔ ۳۸۵چشم ترم از گریه ندارد آزار
  5. شمارهٔ ۳۸۶قدسی ز بتان حسرت دیدار مدار
  6. شمارهٔ ۳۸۷از رنگ نفس، هوس شود رنگین‌تر
  7. شمارهٔ ۳۸۸در پرده ز محتسب شراب اولی‌تر
  8. شمارهٔ ۳۸۹ای دوست چنین ز دوست‌داران مگذر
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.