قدسی مشهدی
شمارهٔ ۳۸۳
گر خانه چشم من بود تیره و تار
از گریه مدان تیرگی‌اش را زنهار
گلگون سرشک من نینگیخته گرد
چشمم ز فراق دوست آورده غبار
قدسی مشهدی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۳۸۵چشم ترم از گریه ندارد آزار
- شمارهٔ ۳۸۶قدسی ز بتان حسرت دیدار مدار
- شمارهٔ ۳۸۷از رنگ نفس، هوس شود رنگین‌تر
- شمارهٔ ۳۸۸در پرده ز محتسب شراب اولی‌تر
- شمارهٔ ۳۸۹ای دوست چنین ز دوست‌داران مگذر
- شمارهٔ ۳۹۰عمر اندک پایی و کار بسیار به سر
- شمارهٔ ۳۹۱پیوسته روم راه چو پرگار به سر
- شمارهٔ ۳۹۲از دولت وصل کس مبادا مهجور
درباره‌ی قدسی مشهدی
حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.