پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۳۹۰

عمر اندک پایی و کار بسیار به سر

خوش آن که برد راه سبکسار به سر

چون باد ازین چمن به سرعت بگذر

چون نخل ممان پا به گل و بار به سر

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۹۲از دولت وصل کس مبادا مهجور
  2. شمارهٔ ۳۹۳بیچاره خرد به سعی باشد مجبور
  3. شمارهٔ ۳۹۴از بس که بود چشم خزف بر گوهر
  4. شمارهٔ ۳۹۵آنم که برون جهد ز کانم گوهر
  5. شمارهٔ ۳۹۶آمیخته‌ام به خلق، چون شهد به شیر
  6. شمارهٔ ۳۹۷سیری نپذیرد از هوس نفس دلیر
  7. شمارهٔ ۳۹۸گوشی طلب از خدای خود پند پذیر
  8. شمارهٔ ۳۹۹در گوشه مسکنت من زار حقیر
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.