قدسی مشهدی
شمارهٔ ۳۹۴
از بس که بود چشم خزف بر گوهر
تنگ آمده عرصه صدف بر گوهر
از آفت چند قطره دریا دزد
چسبیده صدف به هر دو کف بر گوهر
قدسی مشهدی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۳۹۶آمیخته‌ام به خلق، چون شهد به شیر
- شمارهٔ ۳۹۷سیری نپذیرد از هوس نفس دلیر
- شمارهٔ ۳۹۸گوشی طلب از خدای خود پند پذیر
- شمارهٔ ۳۹۹در گوشه مسکنت من زار حقیر
- شمارهٔ ۴۰۰ای محض شکم آمده چون چرخ اثیر
- شمارهٔ ۴۰۱ای فیض تو همچو صبحدم عالمگیر
- شمارهٔ ۴۰۲قدسی همه جا چو نیست سودا درگیر
- شمارهٔ ۴۰۳بر من چو در وصل تو کردند فراز
درباره‌ی قدسی مشهدی
حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.