پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۳۹۷

سیری نپذیرد از هوس نفس دلیر

عشق است به طعمه‌ای رضامند چو شیر

افتد هوس از کار و تسلی نشود

طفل از بازی مانده توان یافت، نه سیر

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۹۹در گوشه مسکنت من زار حقیر
  2. شمارهٔ ۴۰۰ای محض شکم آمده چون چرخ اثیر
  3. شمارهٔ ۴۰۱ای فیض تو همچو صبحدم عالمگیر
  4. شمارهٔ ۴۰۲قدسی همه جا چو نیست سودا درگیر
  5. شمارهٔ ۴۰۳بر من چو در وصل تو کردند فراز
  6. شمارهٔ ۴۰۴بر قرص جو خودم بود دست دراز
  7. شمارهٔ ۴۰۵عشق است که چرخ را برآمد به فراز
  8. شمارهٔ ۴۰۶نتوان ز قضا گریختن با تک و تاز
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.