پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۴۰۳

بر من چو در وصل تو کردند فراز

ای کاش اجل کند به سویم پرواز

بی روی تو ام چه بهره از کام جهان؟

بی زلف تو ام چه حاصل از عمر دراز؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۰۵عشق است که چرخ را برآمد به فراز
  2. شمارهٔ ۴۰۶نتوان ز قضا گریختن با تک و تاز
  3. شمارهٔ ۴۰۷خوش نیست زبان رمز را قصه دراز
  4. شمارهٔ ۴۰۸موجود بود گرچه سراپا عاجز
  5. شمارهٔ ۴۰۹آن برد گرو که رفت ازین دار به عجز
  6. شمارهٔ ۴۱۰قدسی، منم و دلی چو آتش همه سوز
  7. شمارهٔ ۴۱۱قدسی ز تو در قید حجاب است هنوز
  8. شمارهٔ ۴۱۲قدسی به دلت هوای کام است هنوز
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.