پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۳۸۹

ای دوست چنین ز دوست‌داران مگذر

چون سیل که بگذرد بهاران، مگذر

هرچند گذشتگی عنان تو گسست

از خود بگذر ولی ز یاران مگذر

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۹۱پیوسته روم راه چو پرگار به سر
  2. شمارهٔ ۳۹۲از دولت وصل کس مبادا مهجور
  3. شمارهٔ ۳۹۳بیچاره خرد به سعی باشد مجبور
  4. شمارهٔ ۳۹۴از بس که بود چشم خزف بر گوهر
  5. شمارهٔ ۳۹۵آنم که برون جهد ز کانم گوهر
  6. شمارهٔ ۳۹۶آمیخته‌ام به خلق، چون شهد به شیر
  7. شمارهٔ ۳۹۷سیری نپذیرد از هوس نفس دلیر
  8. شمارهٔ ۳۹۸گوشی طلب از خدای خود پند پذیر
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.