پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۳۹۲

از دولت وصل کس مبادا مهجور

بی نور حضور دوست دل را چه حضور؟

هرگاه فتاد آهن آیینه ز نور

از آینه فرق چیست تا نعل ستور؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۹۴از بس که بود چشم خزف بر گوهر
  2. شمارهٔ ۳۹۵آنم که برون جهد ز کانم گوهر
  3. شمارهٔ ۳۹۶آمیخته‌ام به خلق، چون شهد به شیر
  4. شمارهٔ ۳۹۷سیری نپذیرد از هوس نفس دلیر
  5. شمارهٔ ۳۹۸گوشی طلب از خدای خود پند پذیر
  6. شمارهٔ ۳۹۹در گوشه مسکنت من زار حقیر
  7. شمارهٔ ۴۰۰ای محض شکم آمده چون چرخ اثیر
  8. شمارهٔ ۴۰۱ای فیض تو همچو صبحدم عالمگیر
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.