قدسی مشهدی
شمارهٔ ۳۸۴
از درد نکرد دیده‌ام ضعف اظهار
وز گریه نیفتاد به روز شب تار
شد بی تو یتیم مردم دیده من
بر چهره‌اش از گرد یتیمی‌ست غبار
قدسی مشهدی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۳۸۶قدسی ز بتان حسرت دیدار مدار
- شمارهٔ ۳۸۷از رنگ نفس، هوس شود رنگین‌تر
- شمارهٔ ۳۸۸در پرده ز محتسب شراب اولی‌تر
- شمارهٔ ۳۸۹ای دوست چنین ز دوست‌داران مگذر
- شمارهٔ ۳۹۰عمر اندک پایی و کار بسیار به سر
- شمارهٔ ۳۹۱پیوسته روم راه چو پرگار به سر
- شمارهٔ ۳۹۲از دولت وصل کس مبادا مهجور
- شمارهٔ ۳۹۳بیچاره خرد به سعی باشد مجبور
درباره‌ی قدسی مشهدی
حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.