قدسی مشهدی
شمارهٔ ۳۸۱
تا دیده سرشک لاله‌گون آرد بار
پنهان بود از خلق، نشان دل زار
در گریه نخیزد از دل عاشق آه
روز باران نمی‌کند گرد، سوار
قدسی مشهدی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۳۸۳گر خانه چشم من بود تیره و تار
- شمارهٔ ۳۸۴از درد نکرد دیده‌ام ضعف اظهار
- شمارهٔ ۳۸۵چشم ترم از گریه ندارد آزار
- شمارهٔ ۳۸۶قدسی ز بتان حسرت دیدار مدار
- شمارهٔ ۳۸۷از رنگ نفس، هوس شود رنگین‌تر
- شمارهٔ ۳۸۸در پرده ز محتسب شراب اولی‌تر
- شمارهٔ ۳۸۹ای دوست چنین ز دوست‌داران مگذر
- شمارهٔ ۳۹۰عمر اندک پایی و کار بسیار به سر
درباره‌ی قدسی مشهدی
حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.