پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۳۷۹

زردست اگرچه چهره عاشق زار

رشک چمن است طبعش از جلوه یار

گویی گل رعناست ریاضت‌کش عشق

ظاهر ز خزان غنی و باطن ز بهار

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۸۱تا دیده سرشک لاله‌گون آرد بار
  2. شمارهٔ ۳۸۲از اصل، ز فرع، فکر دوری‌ست فرار
  3. شمارهٔ ۳۸۳گر خانه چشم من بود تیره و تار
  4. شمارهٔ ۳۸۴از درد نکرد دیده‌ام ضعف اظهار
  5. شمارهٔ ۳۸۵چشم ترم از گریه ندارد آزار
  6. شمارهٔ ۳۸۶قدسی ز بتان حسرت دیدار مدار
  7. شمارهٔ ۳۸۷از رنگ نفس، هوس شود رنگین‌تر
  8. شمارهٔ ۳۸۸در پرده ز محتسب شراب اولی‌تر
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.