پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۳۷۷

چون رفت ازین گنبد فیروزه حصار

معمار زمانه، نقطه نُه پرگار

بر لوح فلک گشت رقم تاریخش

افسوس افسوس از امیر معمار

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۷۹زردست اگرچه چهره عاشق زار
  2. شمارهٔ ۳۸۰در گلشن دهر تا خزان است و بهار
  3. شمارهٔ ۳۸۱تا دیده سرشک لاله‌گون آرد بار
  4. شمارهٔ ۳۸۲از اصل، ز فرع، فکر دوری‌ست فرار
  5. شمارهٔ ۳۸۳گر خانه چشم من بود تیره و تار
  6. شمارهٔ ۳۸۴از درد نکرد دیده‌ام ضعف اظهار
  7. شمارهٔ ۳۸۵چشم ترم از گریه ندارد آزار
  8. شمارهٔ ۳۸۶قدسی ز بتان حسرت دیدار مدار
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.