پرش به محتوای اصلی
قصاب کاشانی قصاب کاشانی

غزلیات

شمارهٔ ۲۷۸

بیا ای بلبل از من گفتگوهای حزین بشنو

حدیث دردناک از خاطر اندوهگین بشنو

نگاهی کن به سوز گریه‌ام شب‌های تنهایی

چو شمع از من حکایت با زبان آتشین بشنو

به یک نظّاره چشمش می‌کند تسخیر عالم را

رموز دلبری زان نرگس سحرآفرین بشنو

علاج از مرگ گردد عشق را، تدبیر نتوانی

همین رمز از زبان عیسی گردون‌نشین بشنو

زند چون مرغ روحم پر ز شوقت در طپیدن‌ها

ز بال وی صدای شهپر روح‌الامین بشنو

در این بتخانه پیکان غمت جا در دلم دارد

از این ناقوس افغان با زبان آهنین بشنو

خطر دریانشین را بیشتر از موج می‌باشد

ز طوفان‌های بی‌زنهار آن چین جبین بشنو

بکش تیغ از میان ای من فدای دست و بازویت

به صد شوق از لب زخمم صدای آفرین بشنو

منم قصاب کلب آستان حیدر صفدر

اگر خواهی بدانی نامم از سجع نگین بشنو

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۸۰به خطّش می‌توان گردید رام آهسته آهسته
  2. شمارهٔ ۲۸۱می‌رسی از راه و بهر ما صفا آورده‌ای
  3. شمارهٔ ۲۸۲شد از فراق توام قامت کشیده خمیده
  4. شمارهٔ ۲۸۳منم در عاشقی هم‌طالع پروانه افتاده
  5. شمارهٔ ۲۸۴ای نگه با نظرت هم می و هم میخانه
  6. شمارهٔ ۲۸۵با صبر ساختم به وفا می‌برم پناه
  7. شمارهٔ ۲۸۶کی جز لبش به جای دگر می‌برم پناه
  8. شمارهٔ ۲۸۷ترک سر ناگفته دل بر مهر جانان بسته‌ای
همه‌ی غزلیات ←

قصاب کاشانی درباره‌ی قصاب کاشانی

سعید قصاب کاشانی از شاعران دورهٔ صفویه بود که در سدهٔ یازدهم و دوازدهم قمری می‌زیست. از زندگی وی اطلاعات دقیقی در دست نیست و خود نیز در اشعارش به امور زندگی اشارتی نکرده است. اما آنچه به طور جسته و گریخته از اشعار او درک می‌شود این است که مردی کاسب و تهیدست بوده است. به‌طور قطع و یقین حرفهٔ او قصابی بوده و به همان جهت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.