پرش به محتوای اصلی
غالب دهلوی غالب دهلوی

غزلیات

شمارهٔ ۲۲۷

به خون تپم به سر رهگذر دروغ دروغ

نشان دهم به رهت صد خطر دروغ دروغ

مرو به گفت بدآموز و بیمناک مباش

من و ز ناله تلاش اثر دروغ دروغ

فریب وعده بوس و کنار یعنی چه؟

دهن دروغ دروغ و کمر دروغ دروغ

طراوت شکن جیب و آستینت کو

ز نامه دم مزن ای نامه بر دروغ دروغ

من و به ذوق قدم ترک سر درست درست

تو و ز مهر به خاکم گذر دروغ دروغ

تو و ز بیکسییم این همه شگفت شگفت

من و به بندگیت این قدر دروغ دروغ

اگر به مهر نخواندی به ناز خواهی کشت

نه هر چه وعده کنی سر به سر دروغ دروغ

دگر کرشمه در ایجاد شیوه نگهی ست

تو و ز عربده قطع نظر دروغ دروغ

درین ستیزه ظهوری گواه غالب بس

«من و ز کوی تو عزم سفر دروغ دروغ »

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۲۹ای کرده غرقم بی خبر شو زین نشان‌ها یک طرف
  2. شمارهٔ ۲۳۰گل و شمعم به مزار شهدا گشت تلف
  3. شمارهٔ ۲۳۱شدم سپاسگزار خود از شکایت شوق
  4. شمارهٔ ۲۳۲به گونه می نپذیرد ز همدگر تفریق
  5. شمارهٔ ۲۳۳بحر اگر موج زنست از خس و خاشاک چه باک؟
  6. شمارهٔ ۲۳۴مرد آن که در هجوم تمنا شود هلاک
  7. شمارهٔ ۲۳۵سبکروحم بود بار من اندک
  8. شمارهٔ ۲۳۶ای ترا و مرا درین نیرنگ
همه‌ی غزلیات ←

غالب دهلوی درباره‌ی غالب دهلوی

میرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسی‌گوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبه‌قاره هند بود. نیاکان غالب از مرزبان‌زادگان و کشاورزان سمرقند و ترک‌زبان بوده‌اند که بعداً به هندوستان آمدند. غالب در چامه سرودن پیرو سبک هندی و مکتب وقوع بود. او در نوشته‌های خود از واژه‌های...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.