پرش به محتوای اصلی
فضولی فضولی

غزلیات

شمارهٔ ۳۲۴

پیش او با ناله اظهار غم دل کرده‌ام

چون ننالم کام دل از ناله حاصل کرده‌ام

گر مرا با ناله میلی هست در دل دور نیست

سوی خود دلدار را با ناله مایل کرده‌ام

هیچ عاشق را چو من در عشق خوبان ناله نیست

کار را در ناله بر عشاق مشکل کرده‌ام

ناله‌ها برخاسته از ناله من هر طرف

هرکجا ناله‌کنان دور از تو منزل کرده‌ام

تا دل آواره نتواند برون بردن رهی

خاک کویت را به خوناب جگر گل کرده‌ام

کرده‌ام ترک سر زلف بتان سنگدل

بوالعجب دیوانه‌ام قطع سلاسل کرده‌ام

نیست در ذکر لبش جز غم فضولی از رقیب

خویش را با ذوق می از مرگ غافل کرده‌ام

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۲۶ای لعل سخن گوی تو کام دل زارم
  2. شمارهٔ ۳۲۷ما ترک دیدن رخ زیبا نمی کنیم
  3. شمارهٔ ۳۲۸دل بصد عقد بجعد سر زلفت بستم
  4. شمارهٔ ۳۲۹چرا نگاه بدور رخت بماه کنم
  5. شمارهٔ ۳۳۰تا کی اسیر سلسله غم شود دلم
  6. شمارهٔ ۳۳۱نی همین سرگرم سودای بتان تنها منم
  7. شمارهٔ ۳۳۲گوش بر قول رقیبان بداندیش مکن
  8. شمارهٔ ۳۳۳اسیر دام زلفم کرده بر گرد سرگردان
همه‌ی غزلیات ←

فضولی درباره‌ی فضولی

ملا محمد بن سلیمان فضولی بغدادی (زادهٔ ۸۸۵ هجری قمری در حِلّه، درگذشتهٔ ۹۶۳ هجری قمری) ادیب و شاعر سدهٔ دهم هجری قمری است که به زبان‌های ترکی، فارسی و عربی شعر سروده است. زادگاه او را در بعضی از منابع کربلا یا نجف یا بغداد هم ذکر کرده‌اند. او پرورش‌یافتهٔ شهر بغداد است و به همین جهت به بغدادی مشهور شده است. آثار فارس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.