پرش به محتوای اصلی
فیض کاشانی فیض کاشانی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۶۸

غیردلدار وفا دار کسی دیگر نیست

نیست اغیار به جز یار کسی دیگر نیست

نیست در راسته بازار جهان غیریکی

خویشرا اوست خریدار کسی دیگر نیست

دیده دل بگشا تا که به بینی بعیان

که به جز واحد قهار کسی دیگر نیست

اوست باقی و دگرها همه دروی فانی

اوست در جمله نمودار کسی دیگر نیست

اهل عالم همه مستند زصهبای فنا

غیر آن ساقی هشیار کسی دیگر نیست

چشم بر هر چه گشودیم ندیدیم جز او

شد یقین آنه درین دار کسی دیگر نیست

هانکه بازی ندهد عشوه بیگانه ترا

آشنا اوست جز او یار کسی دیگرنیست

کو کسی تا که کند غور سخنهای مرا

بجز از صاحب گفتار کسی دیگر نیست

فیض از صاحب گفتار مزن دم زنهار

غیر دیّار در این دار کسی دیگر نیست

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۷۰تا نگذرد زنام سزاوار نام نیست
  2. غزل شمارهٔ ۱۷۱عاشقانرا در بهشت آرام نیست
  3. غزل شمارهٔ ۱۷۲یک محرم راز در جهان نیست
  4. غزل شمارهٔ ۱۷۳کس نیست کز غم تو دلش پاره پاره نیست
  5. غزل شمارهٔ ۱۷۴ما را که نوای بی نوائیست
  6. غزل شمارهٔ ۱۷۵دل گرفتار ماه سیما ئیست
  7. غزل شمارهٔ ۱۷۶گذشت آن گل و حسرت بیادگار گذاشت
  8. غزل شمارهٔ ۱۷۷بمرد رستم زال و زتن غبار گذاشت
همه‌ی غزلیات ←

فیض کاشانی درباره‌ی فیض کاشانی

ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.