پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۵۰۸

حدیثی بر زبان هر دم ز هر باب آورد بلبل

چو از گل بگذرد حرفی، به چشم آب آورد بلبل

به پیغام بهار گریه در بوم و بر گلشن

ز هر خاری برون گل‌های سیراب آورد بلبل

به حرف خواهش شبنم اگر لب تر نماید گل

ز جوی گریه چندین دجله سیماب آورد بلبل

ندارد رنگ بر گل جادویی‌های قفس تا کی

کتان ناله در بازار مهتاب آورد بلبل!

ز نو افسانة فیّاض شیرین داستانی را

فرو خوانم به گوش گل اگر تاب آورد بلبل

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۱۰چنان بگداخت در زندان غم این جان بی‌حاصل
  2. شمارهٔ ۵۱۱هر تار مژگانم بود موجیّ و عمّان در بغل
  3. شمارهٔ ۵۱۲ای شده سر تا به پا چو گلبن پر گل
  4. شمارهٔ ۵۱۳دیدة پیاله رشک می ناب کرده‌ام
  5. شمارهٔ ۵۱۴محرم دل سینة بی‌کینة خود کرده‌ام
  6. شمارهٔ ۵۱۵صیت حسنم که به آفاق به جنگ آمده‌ام
  7. شمارهٔ ۵۱۶تا جدا از بزم آن آرام دل‌ها مانده‌ام
  8. شمارهٔ ۵۱۷بی‌رخت با تیره‌روزی روزگاری مانده‌ام
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.