پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۵۰۶

به تابم روز از بی‌تابی اشک

نمی‌خوابم شب از بی‌خوابی اشک

شب عید وصالت همچو طفلان

کنم گلگون لباس آبی اشک

بود بر یاد عنّاب لب او

تبسّم گونة عنّابی اشک

به بال اضطراب دل زند پر

به مژگان جلوة سیمابی اشک

ز جوی ابرِ خونِ دل خورد آب

بهار گلشن شادابی اشک

چراغ خلوت شب‌های من بس

طلوع چهرة مهتابی اشک

ز گریه در جگر فیّاض خون نیست

منم لب تشنه از سیرابی اشک

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۰۸حدیثی بر زبان هر دم ز هر باب آورد بلبل
  2. شمارهٔ ۵۰۹نسیم فیض تا شد جلوه‌گر در نو بهار دل
  3. شمارهٔ ۵۱۰چنان بگداخت در زندان غم این جان بی‌حاصل
  4. شمارهٔ ۵۱۱هر تار مژگانم بود موجیّ و عمّان در بغل
  5. شمارهٔ ۵۱۲ای شده سر تا به پا چو گلبن پر گل
  6. شمارهٔ ۵۱۳دیدة پیاله رشک می ناب کرده‌ام
  7. شمارهٔ ۵۱۴محرم دل سینة بی‌کینة خود کرده‌ام
  8. شمارهٔ ۵۱۵صیت حسنم که به آفاق به جنگ آمده‌ام
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.