پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۵۰۵

از سر گذشتگان را تاج و کمر مبارک

بر هر که سر ندارد این درد سر مبارک

دل بر قفس نهادن آزاد کرد ما را

فتح شکستگی‌ها بر بال و پر مبارک

تا از ره اوفتادم خلق از پیم فتادند

توفیق گمشدن کرد بر من سفر مبارک

وقف خرام خسرو بوم و بر شکر شد

بر جلوه‌های شیرین کوه و کمر مبارک

بخت هنروران را جز تیرگی شگون نیست

اقبال بخت و طالع بر بی‌هنر مبارک

آسودگان منزل امن و امان نشستند

بر ما که رهروانیم عید خطر مبارک

از پاره کردن جیب بی‌طاقتی خجل شد

این رخنه‌های بیداد هم بر جگر مبارک

تا هستی تو باقیست محرومی از وصالش

در شیر غوطه خوردن هم بر شکر مبارک

فیّاض را چه دانند قدر این مذاق تلخان

در هند طوطیان را این نیشکر مبارک

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۰۷چون کند میل سواری در قبال نیمرنگ
  2. شمارهٔ ۵۰۸حدیثی بر زبان هر دم ز هر باب آورد بلبل
  3. شمارهٔ ۵۰۹نسیم فیض تا شد جلوه‌گر در نو بهار دل
  4. شمارهٔ ۵۱۰چنان بگداخت در زندان غم این جان بی‌حاصل
  5. شمارهٔ ۵۱۱هر تار مژگانم بود موجیّ و عمّان در بغل
  6. شمارهٔ ۵۱۲ای شده سر تا به پا چو گلبن پر گل
  7. شمارهٔ ۵۱۳دیدة پیاله رشک می ناب کرده‌ام
  8. شمارهٔ ۵۱۴محرم دل سینة بی‌کینة خود کرده‌ام
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.