پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۳۸۰

مه را غم هلال تو رنجور می‌کند

خورشید بر رخت نظر از دور می‌کند

چشمش نظر ز صفحة آیینه بر نداشت

خورشید من مطالعة نور می‌کند

لعل تو از تبسّم کوثر سرشت خویش

خون در دل حدیث لب حور می‌کند

پرویز را معامله با زر نرفت پیش

فرهادِ هرزه گرد چه با زور می‌کند

فیّاض موسم گل داغ جنون تست

آمد بهار و مرغ چمن شور می‌کند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۸۲شد بهار و هر کسی جایی وطن خوش می‌کند
  2. شمارهٔ ۳۸۳قاصد بی‌غم کجا شرح ملالم می‌کند
  3. شمارهٔ ۳۸۴دل نظر چون بر رخ آن بی‌ترحّم می‌کند
  4. شمارهٔ ۳۸۵موج اشکم ابر را آلوده دامن می‌کند
  5. شمارهٔ ۳۸۶مستی ز گرد تفرقه پاکم نمی‌کند
  6. شمارهٔ ۳۸۷غنچه را دل در بر آن لعل سخنگو بشکند
  7. شمارهٔ ۳۸۸آهم سحر چو از دل رنجور شد بلند
  8. شمارهٔ ۳۸۹خوبرویان چون نظر بر رخ هم بگشایند
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.