شمارهٔ ۳۸۹

ادامه‌ی غزلیات

1. شمارهٔ ۳۹۱معاندان که سخن ناشنوده می‌گویند
2. شمارهٔ ۳۹۲یاد عیشی کز رخت شب‌های ما مهتاب بود
3. شمارهٔ ۳۹۳امشب که در چمن ز قدومش نوید بود
4. شمارهٔ ۳۹۴دی کز فروع ماه رخت پرده دور بود
5. شمارهٔ ۳۹۵امشب که دست نالة زارم بساز بود
6. شمارهٔ ۳۹۶از بی‌کسیم دوش دل سوخته کس بود
7. شمارهٔ ۳۹۷شب ز نازت بزم دل بر بیقراران تنگ بود
8. شمارهٔ ۳۹۸ز هر لبی که برآمد سخن کلام تو بود