پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۳۷۶

خضر و مسیح اگر گل روی تو بو کنند

عمر ابد فدای ره جستجو کنند

ساقی برون کش از دهن شیشه پنبه را

تا اهل فضل مهر لب گفتگو کنند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۷۸آنان که در ادای سخن کوتهی کنند
  2. شمارهٔ ۳۷۹ناز تو رخنه در جگر شیر می‌کند
  3. شمارهٔ ۳۸۰مه را غم هلال تو رنجور می‌کند
  4. شمارهٔ ۳۸۱شوق چون در عرض حالم خامه را سر می‌کند
  5. شمارهٔ ۳۸۲شد بهار و هر کسی جایی وطن خوش می‌کند
  6. شمارهٔ ۳۸۳قاصد بی‌غم کجا شرح ملالم می‌کند
  7. شمارهٔ ۳۸۴دل نظر چون بر رخ آن بی‌ترحّم می‌کند
  8. شمارهٔ ۳۸۵موج اشکم ابر را آلوده دامن می‌کند
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.