پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۳۳۴

دل از جفای محرم و بیگانه پر نشد

صد دل تهی شد و دل دیوانه پر نشد

چون شیشه سر به سجده نبردم که از غمش

سجّاده‌ام ز اشک چو پیمانه پر نشد

عمریست تا فسانة غم گوش می‌کنم

گوش دلم هنوز ز افسانه پر نشد

داغ فراخ حوصلگی‌های مشربم

صد خانقه تهی شد و خمخانه پر نشد

ناید به تنگ سینة فیّاض از غمت

از گنج هیچگه دل ویرانه پر نشد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۳۶که گفت غنچة خندان به آن دهان ماند!
  2. شمارهٔ ۳۳۷بهشت عدن به حسن رسیده می‌ماند
  3. شمارهٔ ۳۳۸بیا که بی تو نه ساغر نه شیشه می‌ماند
  4. شمارهٔ ۳۳۹بسکه کردم داد از آن بت قوّت دادم نماند
  5. شمارهٔ ۳۴۰رسم سرایت نفس ناتوان نماند
  6. شمارهٔ ۳۴۱هر کس به عارض تو خط مشک فام خواند
  7. شمارهٔ ۳۴۲جدا از کوی او شوقم گل و گلشن نمی‌داند
  8. شمارهٔ ۳۴۳بیوفا و بد و بیدادگرت ساخته‌اند
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.