پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۳۴۱

هر کس به عارض تو خط مشک فام خواند

مضمون تیره بختی ما را تمام خواند

من طفل مشربم ز فنون هنر مرا

چندان سواد بس که توان خطّ جام خواند

در داد جمله را به سر گِرد خوانِ غم

گردون صلای عامی و ما را به نام خواند

قسمت به روزنامة احوال من به سهو

صبحی نوشته بود ولی بخت، شام خواند

فیّاض تا زمن سبق خامشی گرفت

مشکل دگر تواند درس کلام خواند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۴۳بیوفا و بد و بیدادگرت ساخته‌اند
  2. شمارهٔ ۳۴۴کج ابروان که چهره به می تاب داده‌اند
  3. شمارهٔ ۳۴۵عشّاق دل به چین جبینی سپرده‌اند
  4. شمارهٔ ۳۴۶آنانکه پی به راه توکّل فشرده‌اند
  5. شمارهٔ ۳۴۷چشم دلم به عالم بالا گشاده‌اند
  6. شمارهٔ ۳۴۸از پی قتلم دگر، درد و غم، آماده‌اند
  7. شمارهٔ ۳۴۹خوبان که شوخی مژه از تیر برده‌اند
  8. شمارهٔ ۳۵۰چون خوی دلبران ز عتابم سرشته‌اند
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.