پرش به محتوای اصلی
پنجشنبه ۱۶ مهر ۱۴۰۵
دلار ۲۶۶٬۳۹۵ ▲۱.۲۱٪
سرتیترها
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۳۴۴

کج ابروان که چهره به می تاب داده‌اند

از رشک، خم به قامت محراب داده‌اند

کس جان ز زخم خنجر مژگان نمی‌برد

این تیغ را به زهرِ نگه آب داده‌اند

می می‌چکد ز نغمة مطرب، چه آفتند

این ساقیان که باده به مضراب داده‌اند!

ما را که در غم تو کتان‌پوش طاقتیم

گشت تبسّم گل مهتاب داده‌اند

دل را ز خار خار تمنّای وصل خویش

خوبان فریب بستر سنجاب داده‌اند

کنج لب پیاله به بوسی نمی‌خرند

آنان که خط به خون می ناب داده‌اند

آنان که پی به راه توکّل فشرده‌اند

از دل برون کرشمة اسباب داده‌اند

طوفان فتنه دامنشان تر نمی‌کند

دریا دلان که رخت به سیلاب داده‌اند

جرمش چه زین، که بر مژه یک دم قرار نیست

اشک مرا که جلوة سیماب داده‌اند

ما را ز عکس طّرة رخسار گلرخان

شب داده‌اند و گوهر شب تاب داده‌اند

فیّاض از تغافل چشم بتان مرنج

مستند و دل به ذوق شکر خواب داده‌اند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۴۶آنانکه پی به راه توکّل فشرده‌اند
  2. شمارهٔ ۳۴۷چشم دلم به عالم بالا گشاده‌اند
  3. شمارهٔ ۳۴۸از پی قتلم دگر، درد و غم، آماده‌اند
  4. شمارهٔ ۳۴۹خوبان که شوخی مژه از تیر برده‌اند
  5. شمارهٔ ۳۵۰چون خوی دلبران ز عتابم سرشته‌اند
  6. شمارهٔ ۳۵۱عندلیب گلشنم گلخن نصیبم کرده‌اند
  7. شمارهٔ ۳۵۲زرشک خال که سوزد بر آن عذار سپند
  8. شمارهٔ ۳۵۳هر کاروان که راه به کوی تو ساختند
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.