پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۳۱۱

صبح بلبل به نوا برخیزد

گل پی نشو و نما برخیزد

مزه دارد به سحر سیر چمن

پیشتر زانکه صبا برخیزد

ناله از عشق خوش آید اما

نه به نوعی که صدا برخیزد

ضعف غم از پس مردن نگذاشت

گرد از تربت ما برخیزد

چون شوم گرمِ ره او فیّاض

دود از آبله‌ها برخیزد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۱۳جو آید در چمن از عندلیبان شور برخیزد
  2. شمارهٔ ۳۱۴به باغ سبزه چو بیند خطت به سر خیزد
  3. شمارهٔ ۳۱۵قدم از بار محنت برنخیزد
  4. شمارهٔ ۳۱۶از دعا گویا اثر بازم به مطلب می‌رسد
  5. شمارهٔ ۳۱۷ناله از دل تا به لب از ضعف مشکل میرسد
  6. شمارهٔ ۳۱۸بخت کو کز تو بمن مژدة یادی برسد
  7. شمارهٔ ۳۱۹کسی به درد سخن غیر طبع من نرسد
  8. شمارهٔ ۳۲۰تا کی چنینم از مژه خون جگر چکد
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.