پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۲۴

کشت ما را تغافل یار بی‌پروای ما

با وجود این دیت می‌خواهد از ماوای ما

ما بشیر خامشی طفل زبان پرورده‌ایم

تند بر گوش تغافل می‌خورد غوغای ما

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۶بر وضع افلاک ای پسر کم تکیه کن در کارها
  2. شمارهٔ ۲۷تا تو افکندی به دولت سایه بر گلزارها
  3. شمارهٔ ۲۸نفی قیل و قال کم کن ای که خواهی حال‌ها
  4. شمارهٔ ۲۹الا یا ایّها السّاقی ادر کأساً و ناولها
  5. شمارهٔ ۳۰کجا شد آن نمک‌پاشی به زخم از همزبانی‌ها
  6. شمارهٔ ۳۱یک جهان بر هم زدم کز جمله بگزیدم تو را
  7. شمارهٔ ۳۲صلای می‌زنم امروز مه‌وش خود را
  8. شمارهٔ ۳۳چو جوهر بر دم شمشیر او دادم دل خود را
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.