پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۲۲۲

گهی ملال مّورث گهی غم ورّاث

قیاس کن که ازین‌ها چه می‌بری میراث

همیشه صرف کنی عمر در اثاث‌البیت

چرا به خانة دین تو نیست هیچ اثاث؟

ترا نشاط و مرا رنج و غیر را حسرت

کسی نکرد بدین‌گونه قسمت اثلاث

کلاه، سه سه، قبا، چارچار می‌خواهد

کسی که فرق نداند رباع را ز ثلاث

درین بساطت و ترکیب چیست سرّ یارب؟

که والدات شدند اربع و بنات ثلاث

مدام خون دلم صرف دیده می‌گردد

بلی همیشه پسر از پدر برد میراث

به درگه که کنم استغاثه چون فیّاض

چو نیست در همه عالم مرا به جز تو غیاث

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۲۴هر کجا راه بریدیم عبث بود عبث
  2. شمارهٔ ۲۲۵هم بخت نامساعد هم زلف یار باعث
  3. شمارهٔ ۲۲۶ای بی‌لبت حرام بر اهل کلام بحث
  4. شمارهٔ ۲۲۷درنخواهد داد تن بیماری ما در علاج
  5. شمارهٔ ۲۲۸درد مرا به عیسی مریم چه احتیاج
  6. شمارهٔ ۲۲۹گهی کلاه نهی بر سر و گه افسر کج
  7. شمارهٔ ۲۳۰خواهم که شبی سرزده آیم به در صبح
  8. شمارهٔ ۲۳۱یک لحظه سر برآر مه من ز خواب صبح
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.