پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۱۹۳

دوشم چراغ دیده ز روی تو تاب داشت

چشم ترم در آب گل آفتاب داشت

از شور بلبلان چمنی داشتم که دوش

اشکم به یاد روی تو بوی گلاب داشت

لبریز حسن شد ز فروغ جمال تو

در طالع آینه نظر آفتاب داشت

کی فهم کس به کنه جمال تو می‌رسد

شوقم همیشه چشم به حسن نقاب داشت

فیّاض یاد آن که چو می‌کرد خواب ناز

چشمی به چشم عاشق و چشمی به خواب داشت

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۹۵یک نظر کرد و از آن صد گونه استغفار داشت
  2. شمارهٔ ۱۹۶هر که در کوی تو چندی چو دلم منزل داشت
  3. شمارهٔ ۱۹۷دی به خاطر یاد آن گیسوی مشک‌آسا گذشت
  4. شمارهٔ ۱۹۸به فکر کار نیفتاده روزگار گذشت
  5. شمارهٔ ۱۹۹در گلشن الست که نیرنگ برنداشت
  6. شمارهٔ ۲۰۰در غضب رفتی و دل دوش از تو کامی برنداشت
  7. شمارهٔ ۲۰۱راه دراز وصل تو غیر از خطر نداشت
  8. شمارهٔ ۲۰۲ترکش ناز تو از غمزه دگر تیر نداشت
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.