پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۱۷۸

جز زلف تو ما را سر سودای دگر نیست

سر رشتة ما از سر زلف تو به در نیست

از جنبش ابروی تو خورشید هراسد

جایی که تو شمشیر کشی جای سپر نیست

از روی بتان آینه را نقش نشسته‌ست

این یاری اقبال بود کار هنر نیست

چیزی که غبار از دل پردرد رباید

در خطّة تقدیر به جز گرد سفر نیست

فیّاض اگر آه تو آتش‌زن گیتی است

در خرمنِ افلاک چرا دود اثر نیست؟

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۸۰در شب غم همدمم جز آه بی‌تأثیر نیست
  2. شمارهٔ ۱۸۱حسن صورت از بتان چون طبع آتشناک نیست
  3. شمارهٔ ۱۸۲صید ما را تا ابد آزادی از دنبال نیست
  4. شمارهٔ ۱۸۳تلخ‌کامی‌های ما از گردش ایّام نیست
  5. شمارهٔ ۱۸۴دل که بی‌زخم تو باشد به جهان خرّم نیست
  6. شمارهٔ ۱۸۵عشقبازان را سرود عیش گفتن رسم نیست
  7. شمارهٔ ۱۸۶ذرّه‌ای نیست که آیینة دیدار تو نیست
  8. شمارهٔ ۱۸۷بستر گرمی تنم را همچو شمشیر تو نیست
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.