پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۱۸۵

عشقبازان را سرود عیش گفتن رسم نیست

جز نوای درد دل از هم شنفتن رسم نیست

چین زابرو برنداری زانکه در گلزار حسن

غنچه‌های چین ابرو را شکفتن رسم نیست

عاشقان را درد دل پیوسته پیش گلرخان

گرچه گفتن رسم هست اما شنفتن رسم نیست

طرفه رسم است و عجب قانون که در دیوان عشق

دم زدن آیین نه و مطلب نهفتن رسم نیست

زخمیان شوق را در خوابگاه اضطراب

جز به روی بستر الماس خفتن رسم نیست

هر چه هست از دل برون کن جز تمنّای ملال

کاین غبار از چهرة آیینه رفتن رسم نیست

گر اثر فیّاض خواهی از دعا در ناله کوش

کاین گهر را جز به نیش ناله سفتن رسم نیست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۸۷بستر گرمی تنم را همچو شمشیر تو نیست
  2. شمارهٔ ۱۸۸ابر زا از خصمی مژگان من اندیشه نیست
  3. شمارهٔ ۱۸۹بی‌لب او نشئه‌ای در ساغر و پیمانه نیست
  4. شمارهٔ ۱۹۰بر دل از داغ غم قیاسی نیست
  5. شمارهٔ ۱۹۱چه ز نظّاره برد دیده که حیرانش نیست؟
  6. شمارهٔ ۱۹۲امشب که ذوق جلوه رخش بی‌نقاب داشت
  7. شمارهٔ ۱۹۳دوشم چراغ دیده ز روی تو تاب داشت
  8. شمارهٔ ۱۹۴یا بمن خود را ازین بیگانه‌تر بایست داشت
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.