پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۱۸۲

صید ما را تا ابد آزادی از دنبال نیست

بلبل ما تا نریزد بال فارغ بال نیست

بی‌زبانان عاجز از تقریر مطلب نیستند

عرض حاجت را زبانی چون زبان لال نیست

در دیار دل به چیزی برنمی‌گیرد کسی

هر متاعی را که عشق دلبران دلّال نیست

سر به سر اوراق اهل قال را گردیده‌ام

هیچ جا حرفی به ذوق گفتگوی حال نیست

نامة اعمال را از حرف عصیان زینت است

حخسن را فیّاض زیبی همچو خطّ و خال نیست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۸۴دل که بی‌زخم تو باشد به جهان خرّم نیست
  2. شمارهٔ ۱۸۵عشقبازان را سرود عیش گفتن رسم نیست
  3. شمارهٔ ۱۸۶ذرّه‌ای نیست که آیینة دیدار تو نیست
  4. شمارهٔ ۱۸۷بستر گرمی تنم را همچو شمشیر تو نیست
  5. شمارهٔ ۱۸۸ابر زا از خصمی مژگان من اندیشه نیست
  6. شمارهٔ ۱۸۹بی‌لب او نشئه‌ای در ساغر و پیمانه نیست
  7. شمارهٔ ۱۹۰بر دل از داغ غم قیاسی نیست
  8. شمارهٔ ۱۹۱چه ز نظّاره برد دیده که حیرانش نیست؟
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.