پرش به محتوای اصلی
فصیحی هروی فصیحی هروی

غزلیات

شمارهٔ ۲۱۳

تاراج رنگ و بوی گل مدعا نمای

خرمن کن این گیاه و به برق فنا نمای

یک کاروان هنوز نرفته‌ست سوی دوست

اینک ره حرم تو به ما نقش پا نمای

این مختصر نظاره ما درخور تو نیست

ما را تمام دیده کن و رو به ما نمای

چون نخل شعله ریشه در اخگر فرومبر

چون برق بر هوا شو و نشو و نما نمای

جانت فصیحی از تب بیگانگی گداخت

خود را ببر بر آن نگه آشنا نمای

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۱۵بردی به تازه باز دل ای جان چه داشتی
  2. شمارهٔ ۲۱۶سر و برگ من محزون نداری
  3. شمارهٔ ۲۱۷کوش تا سیراب از بحر تماشا نگذری
  4. شمارهٔ ۲۱۸چند از بحر طلب موج دویی انگیزی
  5. شمارهٔ ۲۱۹چندم ای اشک به تاراج محبت خیزی
  6. شمارهٔ ۲۲۰یک دو روزی شد که چون گل غوطه در خون می‌زنی
  7. شمارهٔ ۲۲۱مگر از کمین حسنی شبخون زده سپاهی
  8. شمارهٔ ۲۲۲پر تماشا مکن آیینه که حیران نشوی
همه‌ی غزلیات ←

فصیحی هروی درباره‌ی فصیحی هروی

میرزا فصیح‌الدین فصیحی هروی فرزند ابوالمکارم (زادهٔ بخارا احتمالاً در سال ۹۸۷ قمری، درگذشتهٔ سال ۱۰۴۹ قمری در هرات) شاعری که از بزرگان سادات هرات بود و نسبش به خواجه عبدالله انصاری می‌رسد. پس از چیرگی عبیدالله خان ازبک بر هرات در ۹۹۷ق، ابوالمکارم با خانواده‌اش به هرات بازگشت و همانجا ساکن شد و در همان زمان، فصیح‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.