پرش به محتوای اصلی
فصیحی هروی فصیحی هروی

غزلیات

شمارهٔ ۲۱۵

بردی به تازه باز دل ای جان چه داشتی

افکندیش در آتش سوزان چه داشتی

انداختی به جام امیدم می‌ هوس

با این خراب ساغر حرمان چه داشتی

مردی به روز وصل فصیحی ز رشک غیر

ظالم شکایت از شب هجران چه داشتی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۱۷کوش تا سیراب از بحر تماشا نگذری
  2. شمارهٔ ۲۱۸چند از بحر طلب موج دویی انگیزی
  3. شمارهٔ ۲۱۹چندم ای اشک به تاراج محبت خیزی
  4. شمارهٔ ۲۲۰یک دو روزی شد که چون گل غوطه در خون می‌زنی
  5. شمارهٔ ۲۲۱مگر از کمین حسنی شبخون زده سپاهی
  6. شمارهٔ ۲۲۲پر تماشا مکن آیینه که حیران نشوی
همه‌ی غزلیات ←

فصیحی هروی درباره‌ی فصیحی هروی

میرزا فصیح‌الدین فصیحی هروی فرزند ابوالمکارم (زادهٔ بخارا احتمالاً در سال ۹۸۷ قمری، درگذشتهٔ سال ۱۰۴۹ قمری در هرات) شاعری که از بزرگان سادات هرات بود و نسبش به خواجه عبدالله انصاری می‌رسد. پس از چیرگی عبیدالله خان ازبک بر هرات در ۹۹۷ق، ابوالمکارم با خانواده‌اش به هرات بازگشت و همانجا ساکن شد و در همان زمان، فصیح‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.