پرش به محتوای اصلی
عراقی عراقی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۷۳

یاد آن شیرین پسر خواهیم کرد

کام جان را پر شکر خواهیم کرد

دامن از اغیار در خواهیم چید

سر ز جیب یار بر خواهیم کرد

آفتاب روی او خواهیم دید

گر به مه روزی نظر خواهیم کرد

بوی جان افزای او خواهیم یافت

گر به گلزاری گذر خواهیم کرد

در خم زلفش نهان خواهیم شد

دست با وی در کمر خواهیم کرد

چون کمان ابروان پر زه کند

پیش تیرش جان سپر خواهیم کرد

از حدیث یار و آب چشم ما

گوش و دامن پر گهر خواهیم کرد

ماجرایی رفت ما را با لبش

دوستان را زان خبر خواهیم کرد

تا عراقی نشنود اسرار ما

ماجرا را مختصر خواهیم کرد

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۷۵روی ننمود یار چتوان کرد
  2. غزل شمارهٔ ۷۶روی ننمود یار چتوان کرد؟
  3. غزل شمارهٔ ۷۷من رنجور را یک دم نپرسد یار چتوان کرد؟
  4. غزل شمارهٔ ۷۸از در یار گذر نتوان کرد
  5. غزل شمارهٔ ۷۹بدین زبان صفت حسن یار نتوان کرد
  6. غزل شمارهٔ ۸۰بتم از غمزه و ابرو، همه تیر و کمان سازد
  7. غزل شمارهٔ ۸۱چنین که غمزهٔ تو خون خلق می‌ریزد
  8. غزل شمارهٔ ۸۲اگر یکبار زلف یار از رخسار برخیزد
همه‌ی غزلیات ←

عراقی درباره‌ی عراقی

شیخ فخرالّدین ابراهیم بن بزرگمهر متخلص به عراقی، عارف نامی و شاعر بلندآوازهٔ ایرانی، در اوایل قرن هفتم هجری در دهی در اطراف همدان به دنیا آمد. پس از تحصیل علوم و فنون و کسب دانش، برای ادامه تحصیل به همدان رفت. سپس با جمعی از دراویش رهسپار هندوستان شد و به خدمت شیخ بهاءالدین زکریا درآمد و بعد از مدتی با دختر او ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.