پرش به محتوای اصلی
امامی هروی امامی هروی

غزلیات

شمارهٔ ۸

از هنر مرد بهره ور گردد

چون بر صاحب هنر گردد

قطره آب مختصر باشد

چون بدریا رسد گهر گردد

صحبت نیشکر چو یابد آب

بضرورت همه شکر گردد

سنگ چون بر دوام می تابد

نظر آفتاب زر گردد

چه عجب گر ز صحبت نیکان

مردم نیک نیکتر گردد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۰از نسیم زلفش ای باد سحر
  2. شمارهٔ ۱۱نه رای آنکه بترک دیار و یار کنم
  3. شمارهٔ ۱۲در محیطی فکنده ام زورق
  4. شمارهٔ ۱۳دوش جام وصل جانان خورده‌ام
  5. شمارهٔ ۱۴گفتم که فروغی ز لب لعل تو دیدم
  6. شمارهٔ ۱۵ای شده پای بند جان طره مشکبار تو
  7. شمارهٔ ۱۶ای شده جان در سر سودای تو
  8. شمارهٔ ۱۷تا کی زنی ز مشک سیه بر زره گره
همه‌ی غزلیات ←

امامی هروی درباره‌ی امامی هروی

ملک‌الشعراء رضی‌الدین ابوعبدالله محمد بن ابی‌بکر بن عثمان هروی (وفات ۶۸۶ ه‍. ق) متخلص به امامی از شاعران ایرانی اوایل روزگار ایلخانی است. زادگاه او هرات بوده و مدح پادشاهان کرت را کرده است. او از شاعرانی است که در سدهٔ هفتم روش شاعران شرقی را در شعر خود حفظ کرد. وی با شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی، خواجه مجدالدین همگر، ش...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.