عمادی شهریاری
شمارهٔ ۴
به خدایی که بر درخت سخن
نام او ابتدای هر برگ است
که مرا بی‌حضور خدمت تو
زندگانی برابر مرگ است
عمادی شهریاری
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۶بنمای دل کز آتش عشقت کباب نیست
- شمارهٔ ۷دفع شب ضلالت و بیداد را جهان
- شمارهٔ ۸دل وصالش به شکیبایی یافت
- شمارهٔ ۹ای خاص و عام عالم ادرار خوار جودت
- شمارهٔ ۱۰به خدایی که ملکش از تعظیم
- شمارهٔ ۱۱گر این سرگشته زیر و زبر فیروزه گون طارم
- شمارهٔ ۱۲طایر میمون عالم را که نامش بخت توست
- شمارهٔ ۱۳در موقفی که شیردلان در فراق تیر
درباره‌ی عمادی شهریاری
عمادالدین عمادی شهریاری (متوفای ۵۷۳ق)، متخلص به سلطانی و شهریاری، شاعر پارسی‌گوی و مدیحه‌سرای قرن پنجم و ششم است. برخی او را فرزند مختاری غزنوی دانسته‌اند. نام اصلی و تاریخ تولد وی معلوم نیست. و تنها می‌توان گفت در اواخر قرن پنجم به دنیا آمده است. کسانی که به شرح زندگانی او پرداخته‌اند، اغلب از وی با عنوان عمادی یاد کر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.