پرش به محتوای اصلی
عمادی شهریاری عمادی شهریاری

قطعات

شمارهٔ ۱۲

طایر میمون عالم را که نامش بخت توست

سدره و طوبی به رغبت شاخساری کرده‌اند

شاه انجم با عروس ارغنون‌زن در جواب

خدمت بزمت چو غلمان و حواری کرده‌اند

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۴ای دوست چنانی که تو را یار توان بود
  2. شمارهٔ ۱۵نیک باشد که بنده از در شاه
  3. شمارهٔ ۱۶سبحان خالقی که بیاراست از دو حرف
  4. شمارهٔ ۱۷شب تاریک و من زاندیشه تو
  5. شمارهٔ ۱۸صافی میی که تیره می اندر شعاع او
  6. شمارهٔ ۱۹صدرا ز آفت فلک دون گریخته است
  7. شمارهٔ ۲۰پدرش گر به نانش دست برد
  8. شمارهٔ ۲۱ای بر بساط شعبده ملک‌پروری
همه‌ی قطعات ←

عمادی شهریاری درباره‌ی عمادی شهریاری

عمادالدین عمادی شهریاری (متوفای ۵۷۳ق)، متخلص به سلطانی و شهریاری، شاعر پارسی‌گوی و مدیحه‌سرای قرن پنجم و ششم است. برخی او را فرزند مختاری غزنوی دانسته‌اند. نام اصلی و تاریخ تولد وی معلوم نیست. و تنها می‌توان گفت در اواخر قرن پنجم به دنیا آمده است. کسانی که به شرح زندگانی او پرداخته‌اند، اغلب از وی با عنوان عمادی یاد کر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.