عمادی شهریاری
شمارهٔ ۱۶
سبحان خالقی که بیاراست از دو حرف
این هفت قبه را که به شش روز برکشید
حکمش فکند بر سر شام اطلس شفق
واکسون شب هم او ز بر صبح برکشید
هر روز بیضه‌های بلورین زاغ شب
طاووس خور به قدرت او زیر پر کشید
چون شکرم در آب که خون دلم فلک
در جام کینه خوشتر از آب شکر کشید
گردون زبان عقل مرا قفل برفکند
وایام چشم بخت مرا میل برکشید