پرش به محتوای اصلی
عمادی شهریاری عمادی شهریاری

قطعات

شمارهٔ ۲۳

هر که را مال هست و عقلش نیست

روزی آن مال مالشی دهدش

وآن که را مال نی و عقلش هست

روزی آن عقل بالشی دهدش

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۲۵شاها سعادت ابدی سوی من شتافت
  2. شمارهٔ ۲۶محیط کفا ابر سروران به هر موضع
  3. شمارهٔ ۲۷ای کرده مرا ز بس ترحم
  4. شمارهٔ ۲۸شد تازه ز ابر کسوت شاخ
  5. شمارهٔ ۲۹سخت می‌آید مرا بر دل که چون هر سست رای
  6. شمارهٔ ۳۰پار در عید بخششم کردی
  7. شمارهٔ ۳۱ابرنوال بحرکف مهرمحل مه‌شرف
  8. شمارهٔ ۳۲صدرا ز تو آن دیده‌ام از لطف و کرم کآن
همه‌ی قطعات ←

عمادی شهریاری درباره‌ی عمادی شهریاری

عمادالدین عمادی شهریاری (متوفای ۵۷۳ق)، متخلص به سلطانی و شهریاری، شاعر پارسی‌گوی و مدیحه‌سرای قرن پنجم و ششم است. برخی او را فرزند مختاری غزنوی دانسته‌اند. نام اصلی و تاریخ تولد وی معلوم نیست. و تنها می‌توان گفت در اواخر قرن پنجم به دنیا آمده است. کسانی که به شرح زندگانی او پرداخته‌اند، اغلب از وی با عنوان عمادی یاد کر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.