پرش به محتوای اصلی
عمادی شهریاری عمادی شهریاری

قطعات

شمارهٔ ۲۹

سخت می‌آید مرا بر دل که چون هر سست رای

از برای نان ز آب روی بیزاری کنم

در طمع چندان که خواری در قناعت عزت است

پشت بر عزت کی آرم روی در خواری کنم

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۳۱ابرنوال بحرکف مهرمحل مه‌شرف
  2. شمارهٔ ۳۲صدرا ز تو آن دیده‌ام از لطف و کرم کآن
  3. شمارهٔ ۳۳منم که مدح تو کرده است رتبتم عالی
  4. شمارهٔ ۳۴چون هست روشنت که در این تیره خاک‌دان
  5. شمارهٔ ۳۵بگرید غم چو خوش خندد پیاله
  6. شمارهٔ ۳۶به خدایی که آفرین کرده است
  7. شمارهٔ ۳۷مرا هرگز آن صدر عالی‌جناب
  8. شمارهٔ ۳۸آب اندیشه تو می‌شوید
همه‌ی قطعات ←

عمادی شهریاری درباره‌ی عمادی شهریاری

عمادالدین عمادی شهریاری (متوفای ۵۷۳ق)، متخلص به سلطانی و شهریاری، شاعر پارسی‌گوی و مدیحه‌سرای قرن پنجم و ششم است. برخی او را فرزند مختاری غزنوی دانسته‌اند. نام اصلی و تاریخ تولد وی معلوم نیست. و تنها می‌توان گفت در اواخر قرن پنجم به دنیا آمده است. کسانی که به شرح زندگانی او پرداخته‌اند، اغلب از وی با عنوان عمادی یاد کر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.