عمادی شهریاری
شمارهٔ ۳۴
چون هست روشنت که در این تیره خاک‌دان
بس دیر نگذرد که نه کِه ماند و نه مِه
در حل و عقد کار جهان با جهانیان
بردن به کار مکرمت و انقطاع به
عمادی شهریاری
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۳۶به خدایی که آفرین کرده است
- شمارهٔ ۳۷مرا هرگز آن صدر عالی‌جناب
- شمارهٔ ۳۸آب اندیشه تو می‌شوید
- شمارهٔ ۳۹خداوندا ز حال خود که نیکو باد حال تو
- شمارهٔ ۴۰منم آن که تا بوسه دادم رکابت
درباره‌ی عمادی شهریاری
عمادالدین عمادی شهریاری (متوفای ۵۷۳ق)، متخلص به سلطانی و شهریاری، شاعر پارسی‌گوی و مدیحه‌سرای قرن پنجم و ششم است. برخی او را فرزند مختاری غزنوی دانسته‌اند. نام اصلی و تاریخ تولد وی معلوم نیست. و تنها می‌توان گفت در اواخر قرن پنجم به دنیا آمده است. کسانی که به شرح زندگانی او پرداخته‌اند، اغلب از وی با عنوان عمادی یاد کر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.