عمادی شهریاری
شمارهٔ ۳۵
بگرید غم چو خوش خندد پیاله
بخندد جان چو خون گرید صراحی
گل می‌رنگ دیدی توبه بشکن
می گل‌رنگ خوردی و الله ماحی
عمادی شهریاری
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۳۷مرا هرگز آن صدر عالی‌جناب
- شمارهٔ ۳۸آب اندیشه تو می‌شوید
- شمارهٔ ۳۹خداوندا ز حال خود که نیکو باد حال تو
- شمارهٔ ۴۰منم آن که تا بوسه دادم رکابت
درباره‌ی عمادی شهریاری
عمادالدین عمادی شهریاری (متوفای ۵۷۳ق)، متخلص به سلطانی و شهریاری، شاعر پارسی‌گوی و مدیحه‌سرای قرن پنجم و ششم است. برخی او را فرزند مختاری غزنوی دانسته‌اند. نام اصلی و تاریخ تولد وی معلوم نیست. و تنها می‌توان گفت در اواخر قرن پنجم به دنیا آمده است. کسانی که به شرح زندگانی او پرداخته‌اند، اغلب از وی با عنوان عمادی یاد کر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.