عمادی شهریاری
شمارهٔ ۲۸
شد تازه ز ابر کسوت شاخ
ای از تو نهال جود محکم
تو گاه عطا ز ابر بیشی
من نیز ز شاخ نیستم کم
عمادی شهریاری
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۳۰پار در عید بخششم کردی
- شمارهٔ ۳۱ابرنوال بحرکف مهرمحل مه‌شرف
- شمارهٔ ۳۲صدرا ز تو آن دیده‌ام از لطف و کرم کآن
- شمارهٔ ۳۳منم که مدح تو کرده است رتبتم عالی
- شمارهٔ ۳۴چون هست روشنت که در این تیره خاک‌دان
- شمارهٔ ۳۵بگرید غم چو خوش خندد پیاله
- شمارهٔ ۳۶به خدایی که آفرین کرده است
- شمارهٔ ۳۷مرا هرگز آن صدر عالی‌جناب
درباره‌ی عمادی شهریاری
عمادالدین عمادی شهریاری (متوفای ۵۷۳ق)، متخلص به سلطانی و شهریاری، شاعر پارسی‌گوی و مدیحه‌سرای قرن پنجم و ششم است. برخی او را فرزند مختاری غزنوی دانسته‌اند. نام اصلی و تاریخ تولد وی معلوم نیست. و تنها می‌توان گفت در اواخر قرن پنجم به دنیا آمده است. کسانی که به شرح زندگانی او پرداخته‌اند، اغلب از وی با عنوان عمادی یاد کر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.