عمادی شهریاری
یک زبان دارم و صد شکر تو در یک محفل
علم الله که چنین است حقیقت نه مجاز
که چو سوسن به دعای تو زبان دارم تیز
که چو لاله به ثنای تو دهان دارم باز
مدحتت گفته و زآن یافته مر دولت و عز
خدمتت کرده و زآن داشته صد نعمت و ناز
درباره‌ی عمادی شهریاریعمادالدین عمادی شهریاری (متوفای ۵۷۳ق)، متخلص به سلطانی و شهریاری، شاعر پارسی‌گوی و مدیحه‌سرای قرن پنجم و ششم است. برخی او را فرزند مختاری غزنوی دانسته‌اند. نام اصلی و تاریخ تولد وی معلوم نیست. و تنها می‌توان گفت در اواخر قرن پنجم به دنیا آمده است. کسانی که به شرح زندگانی او پرداخته‌اند، اغلب از وی با عنوان عمادی یاد کر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.