پرش به محتوای اصلی
عمادی شهریاری عمادی شهریاری

قطعات

شمارهٔ ۵

زحمت من ز حد حصر گذشت

آه با طبع چون منت چون است

لیک در پله معانی تو

که فلک در مقابلش چون است

زحمت بنده گر چه بسیار است

کرمت زآن هنوز افزون است

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۷دفع شب ضلالت و بیداد را جهان
  2. شمارهٔ ۸دل وصالش به شکیبایی یافت
  3. شمارهٔ ۹ای خاص و عام عالم ادرار خوار جودت
  4. شمارهٔ ۱۰به خدایی که ملکش از تعظیم
  5. شمارهٔ ۱۱گر این سرگشته زیر و زبر فیروزه گون طارم
  6. شمارهٔ ۱۲طایر میمون عالم را که نامش بخت توست
  7. شمارهٔ ۱۳در موقفی که شیردلان در فراق تیر
  8. شمارهٔ ۱۴ای دوست چنانی که تو را یار توان بود
همه‌ی قطعات ←

عمادی شهریاری درباره‌ی عمادی شهریاری

عمادالدین عمادی شهریاری (متوفای ۵۷۳ق)، متخلص به سلطانی و شهریاری، شاعر پارسی‌گوی و مدیحه‌سرای قرن پنجم و ششم است. برخی او را فرزند مختاری غزنوی دانسته‌اند. نام اصلی و تاریخ تولد وی معلوم نیست. و تنها می‌توان گفت در اواخر قرن پنجم به دنیا آمده است. کسانی که به شرح زندگانی او پرداخته‌اند، اغلب از وی با عنوان عمادی یاد کر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.