بلند اقبال
بخش ۴۳ - در عزای شهیدکرببلا شاه لب تشنه سیدالشهدا
زنگ عصیان ز گریه بزدائید
قهوه تلخ صرف فرمائید
ساعتی گر کشید زحمت وزجر
نیست بهر ملازمان بی اجر
بلند اقبال
ادامه‌ی بخش سوم
- بخش ۴۵ - یا علی ای محرم یزدان پاکیا علی ای محرم یزدان پاک
- بخش ۴۶ - ای بت مه طلعت پیمان گسلای بت مه طلعت پیمان گسل
- بخش ۴۷ - در فرق کمال ومالمرا با کمالی بگفت ازملال
- بخش ۴۸ - درجفربکن هرچه داری ز یزدان سؤال
- بخش ۴۹ - درشکایتفلک راچه کین باشداز من به دل
- بخش ۵۰ - علامت مردخداهر کس که نهاده داغ بر دل
- بخش ۵۱ - مناجاتالهی ترحم به عبدالذلیل
- بخش ۵۲ - حکایتهمان طایری را که خوانند بوم
درباره‌ی بلند اقبال
میرزا سید رضی مستوفی یا میرزا سید رضی حمزوی شیرازی متخلص به «بلند اقبال» (زادهٔ ۱۲۴۵ قمری در شیراز، درگذشتهٔ ۱۳۱۸ یا ۱۳۱۹ قمری در شیراز، مدفون در نجف) از شاعران قرن سیزدهم قمری است. پدرش میرزا محمدعلی از سادات و مستوفیان معتبر فارس بود. برادر بزرگترش هم مستوفی بود و خودش را هم مستخدم دولت نوشته‌اند. به گواهی تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.