پرش به محتوای اصلی
ناصر بجه‌ای ناصر بجه‌ای

غزلیات

شمارهٔ ۸

جمالش آفتاب هر نظر باد

ز خوبی روی خوبش خوب‌تر باد

همیشه تا که کعبه قبله باشد

مرا قبله رخ آن خوش‌پسر باد

همای زلف شاهین شهپرش را

دل شاهان عالم زیر پر باد

کسی کاو بسته زلفش نباشد

همیشه غرقه در خون جگر باد

بتا چون غمزه‌ات ناوک فشاند

دل مجروح من پیشش سپر باد

چو لعل شکرینت بوسه بخشد

مذاق جان مرا زاو پرشکر باد

مرا از توست هر دم ناز و عشقی

تو را هر ساعتی حسنی دگر باد

به جان مشتاق روی توست ناصر

تو را بر جان مشتاقان نظر باد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۰همیشه سنبلت عنبرفشان باد
  2. شمارهٔ ۱۱برقع از روی دلستان بگشاد
  3. شمارهٔ ۱۲چه کنم که آن شکر لب سر وصل ما ندارد
  4. شمارهٔ ۱۳هر کس که نیست عاشق داند که جان ندارد
  5. شمارهٔ ۱۴سپیده‌دم چو صبا بوی گلستان آورد
  6. شمارهٔ ۱۵لب تو عمر جاودان ارزد
  7. شمارهٔ ۱۶حاش لله که مرا بی‌تو قراری باشد
  8. شمارهٔ ۱۷بیا ای خسرو خوبان که کار از دست بیرون شد
همه‌ی غزلیات ←

ناصر بجه‌ای درباره‌ی ناصر بجه‌ای

ناصرالدین بجه‌ای که به ناصرالدین شیرازی و ناصر بجه‌ای هم شهرت دارد، از شاعران پارسی‌گوی سده هفتم و اوایل سده هشتم هجری بود. تخلّص شعری او «ناصر» بود. اصل او از «بجه» روستایی از قصبات رامجرد میان استان فارس و اصفهان بود و چون در شیراز سکونت داشت به شیرازی شهرت یافته‌است. ناصر بجه‌ای از معاصران سعدی بوده‌است یعنی ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.